سوالات متداول برای ادامه تحصیل در سوئد

زبان تدریس و تحقیق در دانشگاههای سوئد در مقطع تحصیلات تکمیلی انگلیسی است. اگر زبان دانشگاهی که مدرک لیسانس خود را از آن اخذ کرده اید انگلیسی نیست لازم است امتحان تافل (TOEFL) و یا IELTS را بدهید.

خیر. دانشگاه های سوئد امتحان GRE لازم ندارند.

خواهد کشید. علاوه بر آن امتحان GRE را بیشتر از یکبار در ماه نمی‌توانید بدهید.

امتحان تافل ردی یا قبولی ندارد. شما نمره ای کسب خواهید کرد که میزان مهارت کلی شما را در زبان مشخص خواهد کرد. معمولا هر دانشگاهی یک نمره حداقلی (Minimum Score) را مشخص می‌کند که در دانشگاه‌های خوب معمولا بین 550 تا 575 (از 667) میباشد. برای اطلاع دقیق از شرایط دانشگاه مورد نظرتان باید به وب‌سایت دانشگاه مراجعه کنید. اگرچه به خاطر استاندارد بودن امتحان تافل نمره این امتحان در قبولی شما تاثیر زیادی دارد اما اگر نمره شما کمی از میزان مورد نیاز کمتر باشد شانس قبولی خوبی نخواهید داشت.

 

ریزنمرات (transcript):

معمولا دو تا سه نسخه رسمی از ریزنمرات تمام دانشگاههایی که قبلا رفته اید لازم است. لازم است که کارنامه ها را در پاکت های مهر و موم شده بفرستید که این مهر و موم باید توسط دانشگاه مربوطه انجام شود. اگر اصل کارنامه به فارسی است می بایست ترجمه رسمی آن را هم همراه با نسخه اصلی در پاکت گذاشته و مهر و موم کنید. برای دانشجویانی که در سال آخر تحصیل هستند و یا کارنامه شان هنوز آزاد نشده برای مراحل مقدماتی پذیرش گرفتن احتمالا فرستادن نسخه غیر رسمی کارنامه که همراه با گواهی از رییس دانشکده یا آموزش که مبتنی بر صحت مندرجات کارنامه باشد کفایت میکند.اما باید توجه کنید که در صورت پذیرش گرفتن دانشگاه مقصد یک نسخه از کارنامه رسمی شما را درخواست خواهد کرد. برای گرفتن کپی رسمی کارنامه معمولا مدرک تحصیلی باید آزاد شده باشد یا به اصطلاح خریداری شود. این به این معنی است که شما هیچ بدهی به دانشگاه و وزارت علوم ندارید. انجام این کار بنا به مدرک تحصیلی مستلزم صرف هزینه و زمان است. در هنگام برنامه ریزی های مالی و زمانیتان به این مساله توجه کافی داشته باشید. برای اطلاع دقیق از جزییات کار به بخش آموزش دانشگاه یا دانشکده مراجعه کنید.

توصیه‌نامه‌ها(Recommendation Letters):

توصیه‌نامه ها بخش خیلی مهمی از پرونده شما هستند. این توصیه‌نامه ها باید توسط استادانی که رابطه دانشگاهی یا حرفه ای با شما داشته اند نوشته شود. دانشگاه‌ها معمولا دو یا سه توصیه نامه درخواست میکنند. تلاش کنید که رابطه سازنده‌ای با تعدادی از اساتید شناخته شده در زمینه کاریتان ایجاد کنید که بتوانید خودتان را به آنها بشناسانید. این توصیه‌نامه‌ها را برای پرکردن به افرادی بدهید که شما را خوب میشناسند (از لحاظ علمی یا کاری) و مطمئن هستید که درباره شما مطالب خوبی خواهند نوشت و مهارت‌ها و محسنات شما را گوشزد خواهند کرد. در نامه باید تشریح شده باشد که شخص توصیه‌کننده چه مدت است که شما را میشناسد، فکر میکند که قابلیت‌های شما کدام هستند، و چرا شما شایستگی دارید که از دانشگاه مقصد پذیرش/کمک مالی بگیرید. توجه داشته باشید که توصیه نامه باید نشان بدهد که فرد توصیه کننده شما را خیلی خوب میشناسد. فراموش نکنید که کمیته پذیرش(Admission Committee) مخصوصا میخواهد بداند که چرا شما برای این دانشگاه/رشته مناسب هستید. خوب است که ذکر شود که شما دانشجوی خوبی هستید اما این بیشتر باید نکته ای باشد که از سایر قسمتهای پرونده مثل معدل و نمره های امتحانات استاندارد مثل تافل و جی آر ای معلوم شود.از ذکر کردن نقطه ضعف‌هایتان مانند نمره های پایین و سعی در توجیه آنها در توصیه‌نامه‌ها اکیدا اجتناب کنید. اگر هم لازم میبینید که نقطه ضعفی را تشریح کنید این کار را درمرامنامه (Statement of Purpose) انجام دهید اما در کل تاکید روی نقاط ضعف پرونده تان توصیه نمیشود.

انتخاب فرد مناسب برای نوشتن توصیه‌نامه خیلی مهم است و احتیاج به برنامه ریزی دارد. شما مبتوانید یک استاد را از روی نامه‌هایی که قبلا نوشته و میزان رضایت و موفقیت دانشجویان مربوط ارزیابی کنید. مهم است که با افرادی که قبل از شما این پروسه را طی کرده اند و با دانشجویان فعلی در این مورد مشورت کنید. اگر استادی که در نظر دارید حاضر نیست برای نوشتن نامه وقت کافی اختصاص دهد فرد دیگری را پیدا کنید. از آنجایی که نوشتن توصیه‌نامه در ایران امر رایجی نیست ممکن است ایده خوبی باشد اگر برای استادتان تشریح کنید که از این نامه چه انتظاری دارید و یا حتی میتوانید یک متن نمونه به عنوان الگو برای استادتان آماده کنید. از نامه‌های کلیشه ای که در اینترنت موجود هستند پرهیز کنید. یک توصیه نامه خوب باید خیلی شخصی و بر اساس تجربیات، دستاوردها، و استعدادهای متقاضی نوشته شود.

مرامنامه(Statement of Purpose):

این احتمالا مهمترین بخش پرونده شما است که به وسیله آن شما تشریح خواهید کرد که چه کسی هستید، چه پیشینه علمی و کاری دارید، چرا علاقمندید که در این دانشگاه و رشته بخصوص ادامه تحصیل دهید، و دیدگاه و هدفتان در باره آینده بعد از تحصیل چیست.به بیان دیگر شما عملا می خواهید کمیته پذیرش را ترغیب و قانع کنید که شما را به خیلی از متقاضیان دیگر ترجیح بدهند.

این بخش احتمالا سخت‌ترین بخش پرونده شما هم خواهد بود. برای آماده کردن این انشا زود دست به کار شوید. شما احتمالا چندین ماه، درست خواندید "ماه"! - لازم دارید تا یک مرامنامه خوب بنویسید و حتما آن را به افرادی که میتوانند انتقاد سازنده‌ای داشته باشند برای مرور بدهید. نوشته شما باید به روشنی توضیح دهد که برای چه رشته‌ای تقاضا میکنید، انگیزه شما چیست، چه چیزی میخواهید به دست بیاورید، و چگونه میتوانید برای دانشگاه مقصد و محیط علمی آن مثمر ثمر باشید.

فرمهای مالی(Proof/Statement of Finance):

در این فرمها شما باید نشان بدهید که قادرید از لحاظ مالی خرج تحصیلتان را فراهم کنید. این پول میتواند از طرف والدین، دولت، یا دانشگاه مقصد به صورت بورس تحصیلی باشد.

مرامنامه معمولا بین یک تا دو صفحه است. سعی کنید از جملات شاعرانه و زبان تشبیه و اشاره که در فارسی نوشتن خیلی رایج است پرهیز کنید. جمله‌هایتان را کوتاه نگه دارید. در فارسی ما عادت داریم که جمله‌های بلند بسازیم و آنها را با "و" به هم ربط دهیم. از طرفی عادت به مقدمه‌چینی مفصل داریم. در نوشتن انگلیسی این کارها رایج نیست و خواننده را گیج و خسته میکند. جمله‌های شما باید مختصر و مفید باشند. از داستان‌سرایی پرهیز کنید. سعی کنید از افعال معلوم به جای مجهول استفاده کنید مثلا به جای اینکه بگویید " این تحقیق در تاریخ فلان انجام شد" بگویید " من این تحقیق را در تاریخ فلان انجام دادم". استفاده از افعال معلوم به جای مجهول تاکید جمله را روی شما میگذارد نه کار انجام‌شده و این مهم است. به جای مطرح کردن اهداف گنگ که به گوش مهم می آیند مثل " خدمت به وطن" سعی کنید اهدافی را ذکر کنید که واضح هستند و در زندگی شخص شما مفهومند مانند " شغلی در تدریس" یا شغلی در زمینه توسعه بین‌الملل و همکاری با سازمانهای تحقیقاتی محیط زیست در ایران". حواستان باشد که سوئد یک کشور به شدت تیم گراست. کمیته پذیرش میخواهد درباره شخص شما اطلاعات کسب کند و نه مملکتتان و هر موضوع دیگری. در نتیجه اگر از این موضوعات حرف میزنید دقت کنید که مشخص کنید چطور شما را به عنوان یک فرد تحت تاثیر قرار داده اند و این تاثیر چرا به این تقاضایی که فرستاده اید مربوط میشود. به طور کلی هر جمله ای که مینویسید باید از خودتان بپرسید که " این جمله چه چیزی را درباره من میگوید؟ چرا میخواهم کمیته پذیرش این را بداند؟" و اگر مطمئن شدید که نوشتن آن نکته ضروری است از خودتان بپرسید " راهی هست که این نکته را بهتر و تاثیر‌گذارتر بنویسم؟".

سعی کنید قبل از شروع به نوشتن افکارتان را منظم کنید. یک کار مفید میتواند این باشد که خصوصیاتتان را به چندین بخش تقسیم کنید. مثلا میتوانید اینطور بخش بندی کنید:

تحصیلات

سابقه کاری ( کار حرفه ای و کار آموزی ها، کارهای تحقیقی یا تحقیقات دانشگاهی، تدریس)

کارهای داوطلبی و فعالیتهای جانبی

علائق حرفه‌ای و شخصی و دید‌شخصی به آینده شغلی و تحصیلی

بعد از اینکه سرفصل مطالب را نوشتید سعی کنید زیر هرکدام به صورت فهرست‌وار کارهایی را که کرده اید و نتایجی را که داشته به طور مختصر و مفید بنویسید. مثلا زیر بخش تحصیلات آن درسهایی را که به رشته درخواستیتان مرتبط است و نمره‌های خوبی آورده اید ذکر کنید. در بخش سابقه کار اگر سابقه تدریس دارید مدت تدریس و تعداد شاگردهایتان را بنویسید. اگر جایزه‌ای برده اید یا مثلا خودتان یک درس جدید طراحی کرده اید ذکر کنید. در مورد پروژه‌های تحقیقتان هدف از پروژه را در یک خط توضیح دهید. بعد خط بعد کاری که خودتان کردید و نتیجه‌اش را شرح بدهید. کارهای داوطلبی و فعالیتهای جانبی را هم به همین صورت لیست کنید. این لیست نوشتن به شما کمک میکند تا مطالب را دسته بندی کنید و یک جریان منظم به سیر مطالب بدهید. بعد عقب بنشینید و سعی کنید به لیستتان از دید کمیته پذیرش نگاه کنید. کدام یکی از موارد قابلیت‌های فردی شما را بهتر نمایش میدهد؟ کدامشان شایستگی شما را برای تحقیق و تدریس مشخص میکند؟ کدامشان نشان میدهد که شما انسان هدفمند و با انگیزه ای هستید؟ آیا چیزی را جا انداخته اید؟ این کار را چندین بار تکرار کنید.

یکی از فرمتهای رایج برای نوشتن مرامنامه این است که فرد ابتدا خیلی کوتاه خودش را معرفی میکند. بعد به ذکر سابقه تحصیلی و کاری مرتبط با تقاضایش میپردازد و این که چرا این سوابق او را کاندیدای خیلی خوبی برای رشته و دانشگاه مقصد میکنند و در نهایت اهداف شغلی و تحصیلی آینده را شرح میدهد. این بخش آخر به شما این فرصت را میدهد تا نشان دهید که حقیقتا به رشته و دانشگاهتان علاقمندید.پس آن را دست کم نگیرید چرا که میتواند در نتیجه پذیرش فرق بزرگی ایجاد کند. اگر سابقه تدریس دارید و به تدریس علاقمندید حتما ذکر کنید.

در نوشتن مرامنامه میتوانید از نمونه های موجود در اینترنت کمک بگیرید. اما دقت کنید که این نمونه ها تنها برای ایده گرفتن کلی خوب هستند. از کپی کردن متن این نامه ها اکیدا خودداری کنید. سعی کنید صادقانه و خلاقانه بنویسید و خودتان باشید.

مرور مرامنامه شما توسط افراد مختلف نتیجه خوبی دارد. مخصوصا دانشجویانی که خود قبلا نوشته‌های موفقی داشته اند و الان دانشجو هستند میتوانند کمک خیلی خوبی در ویرایش نوشته شما باشند. به خاطر داشته باشید که نوشتن مرامنامه وقت‌گیر است و حتما چندین ویرایش طول خواهد کشید تا نسخه نهایی آماده شود. پس صبور باشید.

هزینه پزیرش از دنشگاههای کشور سوئد همراه با تهیه ویزای تحصیلی مبلغ 2500 یورو میباشد که نیمی از آن در اول و نیمه دوم بعداز پزیرش موکل باید پرداخت شود.

بیشتر دانشگاه‌ها تنها جهت ترم پاییز دانشجویان را پذیرش می کنند. معمولاً مهلت تعیین شده (deadline) بین دسامبر و فوریه جهت سال تحصیلی بعدی می باشد. نتیجه درخواست شما نیز حوالی ماه مارس اعلام خواهد شد. به عنوان مثال اگر کسی بخواهد در کلاسهای پاییز 2010 دانشگاه KTH شرکت کند باید تقاضانامه خود را حداکثر تا تاریخ اول 2010 ارائه نماید. به شدت توصیه می شود که درخواست خود را به اندازه کافی قبل از پایان مهلت مقرر ارائه دهید. زیرا این مساله حتی می تواند شانس پذیرش شما را افزایش دهد. برای اطلاعات بیشتر راجع به مهلت تعیین شده (deadline) هر آموزشگاه می توانید به وب‌سایت‌های این موسسات مراجعه نمایید.

انتخاب رشته برای تحصیلات تکمیلی میتواند تعیین کننده مسیر زندگی شما باشد. بنابراین باید رشته‌ای را انتخاب کنید که به آن علاقمند هستید و در عین حال در آن شانس قبولی هم (باتوجه به رشته لیسانستان) دارید. خیلی از افراد بعد از مدرک لیسانس تغییر رشته میدهند. به عنوان مثال دانشجویان رشته مهندسی وارد رشته‌های مدیریت(Business School) یا اقتصاد میشوند، فارغ‌التحصیلان فیزیک به بیولوژی رو می آورند، یا فارغ التحصیلان پزشکی به رشته های سلامت عموم (Public Health) روی می آورند. در سوئد امکان ادامه تحصیل در رشته‌هایی هست که حتی در ایران شناخته شده نیست وجود دارد. رشته های تحصیلی خیلی زیادی به هم ارتباط دارند و در دانشگاه های معتبر رشته هایی تعریف شده که در واقع تلفیقی یا پلی ارتباطی بین چندین رشته مختلف است. سعی کنید علائق خودتان را مشخص کنید و بعد با دانشجویان رشته های مختلف و با اساتید مشورت کنید. ذهنتان را به گزینه های جدید باز نگه دارید. بعضی از دانشجویان چون در ایران به رشته خاصی علاقمند بوده اند دقت نمیکنند که آن رشته ممکن است متفاوت ارائه بشود یا آینده کاری متفاوتی داشته باشد یا اصلا رشته ای جدید باشد که شما نمیشناسید و با علائق شما بیشتر جور است.

مدارک مورد نياز براي درخواست پذیرش در مقطع کارشناسي و کارشناسی ارشد